Het recept voor mijn sokken: mama, een tomaat en een paard

Een recept voor sokken? Ja, dat is weer eens wat anders dan een patroonbeschrijving. Dit recept heeft verschillende ingrediënten, waarvan de tomaat het belangrijkste is, en het paard en mijn moeder horen daar ook bij. Ik hoor je al denken, maar, geloof mij, deze 3 dingen hebben wel degelijk iets te maken met mijn eerste gebreide sokken, en dat ga ik je uitleggen.
Maar eerst: Hoera! Ik heb mijn eerste paar sokken klaar!! Jeeeh!


Een recept?

Voor mijn eerste paar sokken stelde ik mijn eigen recept samen. Een recept? Ja. Waarom? Omdat het geen patroon is. Daarom. Een patroon is een volledige beschrijving van hetgeen je wilt maken: hoeveel steken zet ik op, hoeveel naalden brei ik, wanneer doe ik wat, etc. Een recept is, voor mij, meer een richtlijn met aanwijzingen: welke boord gebruik je, welke hiel, wat voor teen? Er is dus ruimte voor het maken van eigen keuzes in het aantal steken dat je opzet, in hoeveel centimeter been je breit, etc. Je kunt dit recept nog naar je eigen hand zetten, maar er is wel soort een basis. En die basis bestaat uit de ingrediënten die je gebruikt.

De overeenkomst

Mama, een tomaat en een paard hebben alles te maken met mijn eerste paar sokken. Laat ik beginnen met mijn moeder. Zij is degene die mij leerde steken opzetten, op een fantastische, voor mij erg ingewikkelde, manier, die ik eigenlijk pas een half jaar geleden echt onder de knie kreeg. Want al snel vergat ik de manier van mijn moeder (duim en wijsvinger methode) en leerde ik mijzelf een andere manier aan (breiend opzetten).

Daarnaast kan ik jullie vertellen dat mijn moeder tomaten erg lekker vind. Ik denk dat er in de koelkast van mijn ouders altijd wel tomaten liggen, want mijn moeder at tot voor kort dagelijks tomaat. Nu ze minder brood eet, eet ze ook minder tomaat, maar als ze brood eet, dan zit er altijd wel tomaat op.

En dan nog het paard. In tegenstelling tot de rest van mijn ouderlijke gezin, heb ik helemaal niks met paarden. Als kind heb ik misschien 1 keer paard gereden, maar verder heb ik er gewoon niks mee. Echter, zowel mijn zus, vader als moeder, hebben alle drie jarenlang paardgereden. Mijn ouders leerde elkaar zelfs kennen op de manege! Je ziet het, mama, paarden en tomaten zijn al met elkaar verbonden.

Mijn moeder met 2 paarden op de Drunense Duinen.

Maar nu die eerste sokken nog…..

Hielkeuzes

Mijn grootste zorg bij het breien van de sokken was voor mij de hiel. Ik schoof dit debacle nog maar even voor mij uit, ik moest eerst beginnen met de boord en het been. Dat is op zich niet zo lastig, maar met die nieuwe manier van breien (continentaal) is het nog wel even wennen, en dan ook nog eens met 5 naalden. De boord leek een eeuwigheid te duren, daarom was ik erg blij toen ik gewoon aan het been kon beginnen. Lekker recht toe, recht aan. Ondertussen kreeg ik via Instagram nog de tip van Carmen (Crafty Queens) om de ene helft op 1 naald te zetten ipv 2. Dat is iets stabieler, en scheelt uiteraard ook een naaldenwissel. En ze heeft helemaal gelijk, het werkt beter en sneller!
Ja, en toen, toen was ik zover om aan de hiel te gaan beginnen…… en de vraag is, welke kies je dan?

  • Hollandse hiel: geeft een perfecte pasvorm, maar je moet ook steken opnemen aan de zijkant van de grote hiel, en ervaring heeft mij geleerd dat ik daar niet zo goed in ben. Volgens mij krijg je ook een klein naadje onderin de hiel, en dat lijkt mij niet zo lekker dragen.
  • Versterkte grote hiel: variant van de Hollandse hiel, maar qua uiterlijk met een soort boordsteek. Ook hierbij moet je steken opnemen.
  • Jojohiel (boomeranghiel): bij deze hiel brei je verkorte toeren, en als je het goed doet ziet het er uit als een sok uit de fabriek.  Maar het is een lage hiel, want inhoud dat je geen extra ruimte/hoogte hebt gemaakt voor je hiel, de sok kan daar dan ook wat strak zitten, of je steken ver uiteen trekken. Ook is het lastig om gaatjes te voorkomen, iets met achterwaarste omslagen……klinkt mij veel te lastig.
  • Afterthought heel: zoals de naam al een beetje doet vermoeden, brei je deze hiel pas achteraf. Je breit eerst een rechte sok, waarbij je 1 halve toer markeert waar de hiel achteraf dient te komen. Het voordeel is dat je sok lekker door kunt breien, maar helaas komt dan het nadeel achteraf. Je moet de steken rondom de markering opnemen, en de markeerdraad uit je werk knippen! Ja, ik denk dat het beter is als ik niet in een sok ga knippen.

Tja, daar zat ik dan. Ik moet een hiel gaan breien, maar geen van allen leek mij nou echt geschikt voor mij……En nu? Verder zoeken!

Sweet Tomato Heel

Gelukkig staat het internet vol met van alles en nog wat, en zo ook verschillende manieren van hielen breien. Maar goed ook, anders had ik er beenwarmers van moeten maken, haha! Na een tijdje zoeken kwam ik bij een filmpje van Cat Bordhi. Deze Amerikaanse had voor mij de oplossing: de Sweet Tomato Heel (daar is de tomaat!). Hij heet zo omdat hij bestaat uit verschillende partjes, en eenmaal klaar, is hij zo glad als een tomaat. En hij is zo fijn, ik weet niet waar ik moet beginnen.

Owkee, laat ik beginnen met de nadeeltjes: je breit deze hiel over 2/3 van het totaal aantal steken. Dit kan lastig zijn om het moment dat je twee sokken tegelijkertijd breit op een rondbreinaald. Ook kan het hierdoor lastig zijn met het inbreien van een patroon over de zijkant van een sok (maar dat lijkt me ook lastig bij de andere hielen). Daarnaast is het niet echt mogelijk om de hiel in een contrasterende kleur te breien, dat kan wel, maar dan krijg je ook een bandje over de voorkant van de sok (je moet namelijk soms een toer helemaal rond breien. Tot zover de nadelen.

Op naar de voordelen: het is gewoon een hele mooie hiel, zonder gaatjes (als je het goed doet), mooie pasvorm, niet moeilijk, en had ik al gezegd dat hij heel mooi is? Daarnaast is er een heel leuk/mooi/duidelijk filmpje van gemaakt. Wat wil je nog meer?

Nou, het filmpje bekijken?

De Sweet Tomato Heel bestaat uit 3 partjes. Elk partje word gebreid met verkorte toeren. Elke naald stop je twee steken voor het einde, je draait het werk en haalt de eerste steek af (alsof je deze recht breit), dan brei je de volgende twee steken erg strak (om later gaatjes te voorkomen). Om het moment dat je in het midden nog ongeveer 2,5 cm steken zonder gaatjes hebt staan (dat gaatje ontstaat door het draaien, en is een ander gaatje dat waar ik het hiervoor over had), dan is het tijd om het partje deel te laten uitmaken van de sok.

Vanaf 6 min 10 verteld ze precies wat mama en het paard te maken hebben met deze sokken. Voor wie het Engels niet goed begrijpt: de steek op de naald is de dochter, de steek daar direct onder is de moeder (de vorige generatie/ de vorige rij), de steek daaronder is de oma (die doet in dit verhaal niet mee). Om het gaatje te dichten, bedank je de moeder, deze pak je op, en zet je bij je op het paard (op de naald). Dan brei je de steken samen, en ga je door naar de volgende moeder. Door het samen breien van deze steken voorkom je dat er gaatjes in de sok ontstaat. Slim!

Als je 3 van deze partjes hebt gemaakt, dan is de hiel klaar. Het ziet er mooi uit, geen gaatjes (nou misschien nog een heel klein beetje bij mij) en geen moeilijke trucjes! Je moet wel onthouden dat je voor je aan de hiel begint, je de steken van je sok opnieuw moet verdelen over de naalden, anders is je partje wel heel snel klaar, maar het resultaat niet wat je wilt (dat overkwam bij de tweede sok, oepsie).

Laatste steekjes

Na het breien van de hiel heb je, wat mij betreft, het moeilijkste gehad. Dan is het nog een stukje verder rechtdoor breien. Op het moment dat je halverwege de nagel van je kleine teen bent, dan kun je gaan minderen voor de teen. Als je totaal nog 16 steken op je naalden hebt staan, kun je gaan afhechten met de kitchener stitch, welke niet moeilijk is, zeker niet met een filmpje erbij, en een heel mooi eindresultaat geeft. En het leuke van sokken breien is dat je maar 2 draadjes per sok hoeft weg te werken. Beter!

 

Zo, nu weten jullie dus wat mama, een tomaat en een paard met mijn eerste sokken te maken hebben. Ja, het is misschien een beetje ver gezocht, maar ik vind dit een fijn receptje voor mijn sokken. Ik ga nog wel een paar aanpassing doen, en dan zal ik het gehele recept met jullie delen.

4 reacties

  1. Haha, Michelle, dat van die tomaat wist ik niet. De foto van jouw moeder herken ik uiteraard wel. Je geeft een hele leuke omschrijving van het maken van jouw sokken. Ik had ook al sokken op mijn lijstje ” dat wil ik ooit nog eens maken staan” . Maar je hebt me nog enthousiaster gemaakt! Dank je!

    Groetjes, Monique

    • miss_knitwit

      18 februari 2017 at 23:49

      Nou, Monique, dan weet je dat ook weer 😉 Wat leuk dat ik je enthousiast heb kunnen maken. Het is echt heel leuk om te doen!

  2. Vanuit mijn keukenachtergrond ben ik het uiteraard niet eens met je omschrijving van een recept….
    Officieel hoor je die ook tot op de letter te volgen 🙂

    Maarrrr je hebt nu wel coole sokken (of juist warme) en weer een gave post.
    Ik zeg: keep up the good work.

    • miss_knitwit

      18 februari 2017 at 23:53

      Ow, wat een complimenten. Dank je wel.

      Ach, zo’n recept is voor mensen die niet kunnen koken 😉 Maar ook daarin is ruimte voor aanpassingen, naar mijn idee. Gelukkig zijn wij het niet altijd met elkaar eens!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

© 2019 Miss Knitwit

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑