De kracht van draad

Wat het bezoeken van een handwerkbeurs wel niet met je kan doen?! Nou, een heleboel. Zoals ik al vertelde heb ik heel veel leuke mensen ontmoet en inspiratie op gedaan. Maar ik heb ook een nieuwe ervaring opgedaan: garen verven. Dat klinkt misschien niet zo spannend of bijzonder, maar geloof me, dat was het voor mij toch wel!

Tijdens de vorige editie van de Knit&Knot zag ik de workshop ‘sokkenwol verven’ van Draadkracht al, maar toen had ik nog nooit sokken gebreid, dus ik vroeg mij een beetje af wat ik dan met een streng sokkengaren moest (ik was niet echt van plan sokken te gaan breien). Daarnaast durfde ik ook niet zo goed aan een workshop mee te doen. Ik wil het een beetje vergelijken met als iemand je vraagt in het openbaar een liedje te zingen. Dat is iets heel normaals om te doen, maar toch doe je het liever niet omdat je weet dat iedereen naar je zal kijken, zoiets…….

Maar ja, eenmaal thuis had ik toch wel een beetje spijt dat ik het niet gedaan had. Want hoe gaaf zou het zijn om een streng garen te maken in je eigen favoriete kleuren?

Het verfproces

In aanloop naar deze editie van de Knit&Knot zag ik dat Draadkracht weer van de partij zou zijn en dat je nu ook weer een workshop kon volgen. Ik heb mij direct aangemeld. Deze keer zou ik het echt gaan doen! Tijdens mijn beursbezoek ben ik wel 10 keer langs de stand van Draadkracht gelopen, wachtend op het moment dat ik durfde en er genoeg plek was aan de tafel. Ik kon er niet meer onderuit, nu ga ik het doen!

De dochter van de eigenaresse vroeg of ik een workshop wilde doen en ik stemde in. Haar moeder en tevens de eigenaresse, Geja, hing mij direct een plastic schort om mijn nek zodat ik niet meer kon ontsnappen, haha! Daarna gaf Geja mij nog een paar tips en liet ze mij een paar voorbeelden zien over hoe het resultaat zou worden met bepaalde verftechnieken. (Eerlijk gezegd was ik van plan om dit van te voren allemaal te onderzoeken, maar je raad het al, dat is er niet van gekomen.) Na aanleiding van een voorbeeld van Geja kreeg ik het volgende plan: veel turquoise en op een klein deel van de streng een oase van andere kleuren.

Ik ging aan tafel zitten en koos ervoor om 1 streng Merino sokkenwol te gaan verven. Deze werd voor mij neergelegd op een stuk plasticfolie en ik kon aan de slag. Op de tafel stonden allerlei bakjes met verf erin, echter kon je niet altijd goed zien welke kleuren het precies waren. Daarvoor kreeg ik een stuk keukenpapier en daarop kon ik de kleuren een beetje testen. Ik begon met een prachtige turqouise, daarna maakte ik een stuk paars, verderop maakte ik een stuk rood, vervolgens donkerblauw……..

En toen was er niks meer over van mijn vooropgestelde plan, haha! Ik vond het niet erg, want ik vond de kleuren super. Wel was het steeds even opletten: met welke kleur was ik ook alweer bezig? Gelukkig het kan nooit echt mis gaan, hoogstens anders dan je het in je hoofd had. Ik had het ook anders in mijn hoofd, maar het geeft niet, dit is mijn streng garen, puur op gevoel geverfd. Hoe ik je kan zeggen dat ik het op gevoel geverfd heb? Ik heb rood gebruikt en rood is een kleur die ik nooit gebruik of zou kiezen, maar ik ben er erg blij mee.

Net zo blij als dat ik werd van deze workshop, ik was helemaal in mijn element. Gelukkig bedacht ik mij nog net op tijd om te vragen of iemand van mij een foto wilde maken. Hierbij wil ik de man van Geja nogmaals enorm bedanken voor de super toffe foto. Jullie hebben hem vast al een keer voorbij zien komen, maar omdat hij zo leuk is plaats ik hem hier nog een keer. Hier zien iemand die de tijd van haar leven heeft.

Toen mijn streng volledig was voorzien van verf, was het tijd om de kleur te fixeren. De dochter van Geja wikkelde mijn streng in de folie tot een soort bolus en vervolgens werd deze in de magnetron gedaan. Daarna moest hij nog even afkoelen en in de tussentijd kon ik nog een rondje lopen over de beurs.

De kracht van Draadkracht

Na dat extra rondje over de beurs kwam ik weer terug bij de stand van Draadkracht, het was inmiddels een stuk rustiger op de beurs. Dat gaf mij mooi de gelegenheid om met Geja te kletsen. Ze vertelde mij dat het breien haar enorm geholpen heeft tijdens haar burnout, iets wat heel bekend in de oren klinkt, en dat zij zodoende is begonnen met haar eigen bedrijf Draadkracht. Ze heeft een hele mooie filosofie: “Doen met draad waar je blij van wordt en waarmee je anderen gelukkig kunt maken” en dat is precies wat zij daar heeft gedaan. Ik ben van deze ervaring zo blij geworden!

Ook vertelde ze dat blijkbaar meer mensen eerst een drempel over moeten om garen te durven verven (dat had ik ook), maar als je hem eenmaal over bent, dan krijg je er zoveel energie van. Ik kan het echt iedereen aanraden, dus…….mocht je dit zelf willen ervaren? Op 7 & 8 april geeft Geja een make & take in Haarlem: klik hier voor meer informatie. En mocht je niet zelf aan de slag willen met een kwast? Via haar webshop kun je ook de meest prachtige handgeverfde garens kopen! Van Yak tot Zeealgen!

Na ons geklets kon ik mijn garen meenemen. Omdat de streng nog nat was hadden ze het in een plastic zakje gedaan en ik heb hem thuis nagespoeld en vervolgens te drogen gehangen. Na een lange periode wachten kon ik dan eindelijk het echte eindresultaat zien. Hoewel ik enorm mijn best had gedaan om er voor te zorgen dat de gehele streng volledig doordrenkt was van kleur, zijn er toch wat lichtere plekjes ontstaan. Vind ik dat erg? Nee, ik vind dat eigenlijk wel heel erg mooi. Ik draaide er een mooie streng van (dat is ook nog best een kunst, maar lang leven YouTube) en hoe toevallig dat onze nieuwe bloempjes er perfect bij passen. Zo mooi! Ik ben zo blij met het resultaat. En toen ik met het bolletje op schoot zat, voelde ik weer de positieve vibe van de workshop.

 

Het is een streng van 100 gram sokkenwol. De samenstelling is 75% Merino en 25% Polyamide en het is ongeveer 425 meter. Genoeg voor een paar sokken, maar ik denk dat ik er iets anders van wil maken. Wat weet ik nog niet, dus als je goede ideeën hebt dan hoor ik het graag.

In the spotlight

Maar dat was nog niet het einde van het verhaal van Miss Knitwit die een streng sokkengaren ging verven. Het gaat nog verder. Tijdens mijn gesprek met Geja kwam ze er achter dat ik degene was achter Miss Knitwit. Ja ik ben die dame op Instagram die elke dag een dingetje borduurt (zie: 1 steekje per dag, of meer). Dat vond ze zo’n leuk idee en omdat ze nu wist wie erachter zat werd het nog leuker om te volgen. Geja was blijkbaar zo enthousiast dat ze mij op haar Facebook en Instagram in de zogenoemde spotlight heeft gezet: klik hier voor het berichtje op Facebook. Ik hier werd ik natuurlijk nog vrolijker van!

Knit me again

En toen was het verhaal nog niet over. Op de beurs zag ik al iemand een streng gerecycled garen verven tijdens de workshop. Van gerecycled garen kan ik sowieso heel blij worden. Dat het überhaupt mogelijk is vind ik al heel bijzonder en voor het milieu is het ook beter. Echter had ik deze optie niet ‘op de kaart’ zien staan, anders had deze wellicht wel gekozen. Ik denk dat dat is omdat het garen nieuw in het assortiment was. Het garen was zelfs zo nieuw dat het nog geen naam had.

Dit duurzame draadkrachtige garen verdiende een mooie naam en Geja vroeg via social media aan haar volgers of wij nog leuke suggesties hadden. Ik vind het altijd een uitdaging om nieuwe dingen te verzinnen, maar wat voor naam moet je een garen geven? Draadkracht heeft een garen in het assortiment dat heet “Knit the road Yak” een afgeleiden van het liedje “Hit the road Jack”. Het leek mij leuk om zoiets te verzinnen voor dit garen, maar ja, wat dan? Iets met again, upcycle, once more, dat soort termen……. en dan misschien nog een song die daar bij past.

Volgens mij stond ik onder de douche toen mij de volgende hit te binnen schoot “Hit me baby, one more time” van Britney Spears, maar dan “Knit me baby, one more time”. Omdat dit best een lange titel is, bedacht ik de kortere variant “Knit me again”. Via Facebook liet ik mijn verzonnen naam aan Geja weten.  ’s Avonds liet ze weten dat ze een naam gekozen had en dat ze volgende dag bekend zou maken wie er een streng garen zou winnen!

Ik had geen idee dat je een streng garen kon winnen. Daar was het mij ook helemaal niet om te doen, maar dat zou natuurlijk wel gaaf zijn.  De volgende ochtend zag ik tot mijn grote verbazing dat mijn idee de nieuwe naam zou worden van dit duurzame garen: “Knit me agian”. En…… dat ik een prachtige streng “knit me again” garen mocht uitzoeken! Ik kon mijn geluk niet op. Zo ontzettend gaaf!

Zelf kon ik maar moeilijk kiezen tussen al dat moois, dus man, moeder en zus werden ingeschakeld voor advies. Geheel tegen verwachting in kozen zij twee heel andere kleuren dan ik alleen gedaan zou hebben. Ik besloot met hun gevoel mee te gaan en 1 van die twee te kiezen en ik kan je zeggen dat ik daar absoluut geen spijt van heb! Gisteren werd hij bezorgd en ik moest mij echt bedwingen om hem niet direct met jullie te delen, maar te wachten totdat deze post online komt. Hij is zo mooi! En weer zo bijzonder omdat Geja deze streng geverfd heeft en ik hem de naam heb gegeven! Nou, hier komt ie dan:

Afterparty

En of dat dit nog niet genoeg was…….. Afgelopen dinsdag won ik nog een geweldige bos bloemen van Bloomon. Maandag was het International Day of Happiness en Bloomon vroeg: Waar word jij happy van? Daar hoefde ik natuurlijk niet lang over na te denken en ik plaatste de intens vrolijke foto van de workshop en de foto van mijn geverfde garen. Blijkbaar werd Bloomon hier ook vrolijk van, want volgende week krijg ik een prachtige bos bloemen plus vaas van Bloomon opgestuurd! Whaaaaaaa, ik blijf hier stuiteren van geluk en blijdschap.

En……. blijkbaar was Bloomon niet de enige die blij werd van mijn foto. Er was nog iemand die daar heel blij van werd. Wie dat is en wat dat mij gaat brengen, dat houd ik nog even voor mijzelf, maar ik beloof je dat het heel leuk gaat worden. Spannend……..

4 reacties

  1. Wat een leuk verhaal weer, Michelle! En zo leuk dat er zo veel moois op je pad komt nu. Heel veel plezier met je garen en ik ben benieuwd wat je met je garens gaat doen! Gr. Monique

    • miss_knitwit

      26 maart 2017 at 14:37

      Dank je wel! Ja, het is echt een super week geweest. Hopelijk kunnen we dat vasthouden. Als je nog leuke ideeën hebt dan hoor ik het graag, want ik ben er nog niet aan uit.

      • Helaas heb ik geen leuk idee voor je. Ik zit nog een beetje in de knuffels en poppenkleertjes. Maar deze week ga ik wel garen halen voor een Mochila tas. Lijkt me super leuk om te doen en best een uitdaging. Heb jij er ervaring mee?

        • miss_knitwit

          29 maart 2017 at 00:34

          Oe, Mochila haken. Daar heb ik mij ooit eens een beetje in verdiept. Er is iets met yarn over of yarn under (anders is het geen officiële mochila), en je neemt een aantal draden mee tijdens het haken (daar krijgt de tas zijn stevigheid van). En ik geloof dat je heel goed moet opletten met de kleurwisselingen en spanning van de meeloopdraden. Dus een uitdaging zal het zeker zijn 😉 Als het lukt dan zal het resultaat echt super zijn, die tassen zijn zo leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

© 2019 Miss Knitwit

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑